De paus om tien over tien

(Dit verhaal speelt in 2011, twee jaar nadat Andries Knevel de schepping de rug toekeerde en terugging naar de apen)

De drie vergissingen

De paus stapt op een mooie zonnige morgen uit zijn tweepersoons bed, opent de ramen en zegt tegen zijn pleegzoontje, zijn steun en toeverlaat, die hij tegen de liefde Gods heeft ingeruild:
‘Godverdomme, wat hadden we ons vergist. De natuur was prachtig, maar de mensen maakten er een rotzooitje van. Het geloof ook één puinhoop, niemand hield zich nog aan het Woord. Er was niemand meer die echt geloofde, dus was er ook geen God meer, want de mensen maken de God. God is niets zonder gelovige mensen.
‘Je vergist je,’ zegt zijn in diverse exacte wetenschappen afgestudeerde jonge vrouw, die binnenkomt met het macrobiotisch ontbijt, ‘een aarde zonder mensen, dus met een ongerepte natuur, is heel goed verenigbaar met een God.’
‘Je hebt gelijk, het was dus God die zich vergiste toen hij de mens schiep naar zijn evenbeeld.’
‘Naar zijn evenbeeld? Hoe kan God op de mens lijken, die de aarde leeg vreet.’
‘Het is waar wat je zegt, maar de ernstigste vergissing die we begingen was dat God gezegd zou hebben: ‘Gaat heen en vermenigvuldigt u.’ Volgens mij heeft Hij gezegd: ‘Blijf in de buurt en maak het niet te gek.’
Zo denkt de paus werkelijk, omdat hij nu vrij is om te denken wat hij wil.
Hij treedt op het balkon en spreidt wijd zijn armen uit, als enorme wijzers in het stralende zonlicht.
Een enkele voorbijganger kijkt even op en denkt: ‘wat leuk, de paus op het balkon, tien over tien.’
‘Mensen, ik heb jullie wat te zeggen,’ roept de paus, maar niemand hoort hem.
Hij gaat weer naar binnen en belt Radio Vaticaan op.
‘Kan ik even wat zendtijd krijgen? Ik heb een Nieuwe Boodschap. Er is wel een God, maar Hij schiep de mens per vergissing.’
‘Maar ontheiligde paus, we zijn hier twee jaar geleden overgegaan op het uitzenden van populaire muziek, nadat je in het concilie had gezegd: ‘Gorbachov heeft ruiterlijk toegegeven dat het communisme een vergissing was, Gorbachov heeft het communisme afgeschaft en ik, als hoofd van de kerk, verklaar dat we ons al tweeduizend jaar vergissen. Jezus was geen Verlosser, er bestaat geen God, ik ontbind de kerk en het katholicisme.’
‘Heb ik geen enkel gehoor meer?’
‘Nee man, er luistert geen kip meer sinds je het geloof afschafte. Waarom zouden ze ook. Naar Gorbachov luistert ook niemand meer.’
De paus legt de telefoon neer en zegt tegen zijn vrouw:
‘We maakten beiden dezelfde fout: we hadden eerst iets nieuws moeten brengen voordat we het oude afschaften.’
‘Ja, jullie hadden een groep van honderd zojuist afgestudeerde academici tot hoofd van de staat en tot hoofd van de kerk moeten benoemen.’

Een reeds lang door het volk vervloekt systeem opheffen is één, een reeds lang stervende geloofsbelevenis afschaffen is twee, maar op tijd iets nieuws bedenken is andere koek.
Het ontbrak beiden aan slagvaardige inventiviteit.

Dat is het privilege van de jeugd.


Ga voor meer verhalen van David Das naar zijn website
w w w. d a v i d d a s .nl